Tworzywa sztuczne stały się dominującym materiałem w przemyśle opakowaniowym. Opakowania z tworzyw sztucznych są wytrzymałe i lekkie, posiadają doskonałe właściwości izolacji termicznej i elektrycznej, mają powolne tempo degradacji i są odporne na kwasy, zasady i inne chemikalia. Co więcej, są one tańsze w porównaniu z alternatywami, takimi jak szkło czy metal.
Regulacje prawne w sprawie opakowań z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 10/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. reguluje w Europie obszar opakowań i materiałów z tworzyw sztucznych mających kontakt z żywnością. Ustawodawca często aktualizuje to rozporządzenie, wprowadzając poprawki odzwierciedlające postęp w dziedzinie materiałów z tworzyw sztucznych, wiedzy naukowej i technologii. Rozporządzenie to zapewnia rygorystyczne kontrole w celu potwierdzenia przydatności i bezpieczeństwa tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Zanieczyszczenia opakowań
Zanieczyszczenia chemiczne, które mogą migrować z materiałów opakowaniowych mogą zwiększać ryzyko dotyczące bezpieczeństwa żywności.
Badania migracji mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością i identyfikacji potencjalnie niebezpiecznych substancji w opakowaniach. Badania te, wraz z określonymi badaniami przesiewowymi, pomagają w wykrywaniu substancji. Pomaga to w analizie ryzyka, zwłaszcza gdy dokładny skład materiałów opakowaniowych nie jest znany.
Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych
Unia Europejska aktywnie dyskutuje na temat tworzyw sztucznych jednorazowego użytku ze względu na ich znaczącą rolę w zanieczyszczeniu wód. Zanieczyszczenie to stanowi poważne zagrożenie dla ekosystemów, różnorodności biologicznej i zdrowia ludzkiego. Przepisy mają na celu ograniczenie jednorazowego użytku tworzyw sztucznych, zachęcanie do ponownego użycia i promowanie skutecznego recyklingu w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym.
Przyczyniło się to do pojawienia się zrównoważonych alternatyw dla tworzyw sztucznych, takich jak kompostowalne, biodegradowalne lub biopochodne materiały. Wszystkie z nich są regulowane na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 10/2011. Zaś w przypadku gdy są używane do kontaktu z żywnością, muszą spełniać takie same wymagania prawne i przejść przez identyczne kontrole czy badania bezpieczeństwa jak tradycyjne tworzywa sztuczne.
Bezpieczeństwo opakowań plastikowych pochodzących z recyklingu
Zrównoważony rozwój jest gorącym tematem w branży opakowań, szczególnie w odniesieniu do tych stosowanych do żywności. Opakowania stają się odpadami po pierwszym użyciu, stąd pakiet Komisji Europejskiej dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym wywołał debatę na temat zarządzania odpadami opakowaniowymi. Globalne obawy związane z zanieczyszczeniem środowiska motywują dążenie do recyklingu, co jest wspierane przez przepisy Unii Europejskiej, wskazując na przyszłość opakowań pochodzących z recyklingu.
Model gospodarki o obiegu zamkniętym ma na celu ponowne wykorzystanie produktów, przewidując scenariusz, w którym firmy poddają recyklingowi zużyte opakowania do żywności w celu uzyskania z nich nowych opakowań do żywności. Kilka międzynarodowych firm i sieci detalicznych zobowiązało się do stosowania wyłącznie opakowań pochodzących z recyklingu, zmniejszenia objętości opakowań lub zwiększenia zawartości recyklatu PET w butelkach. Pomimo tych wysiłków, obecne zapotrzebowanie na tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu wynosi zaledwie 6 % całkowitej produkcji (źródło: WWF). Wyzwania obejmują zapewnienie bezpieczeństwa materiałów pochodzących z recyklingu, ponieważ ten proces może wprowadzać zanieczyszczenia, takie jak substancje dodane w sposób niezamierzony (NIAS), zanieczyszczenia lub produkty degradacji. Powszechne zanieczyszczenia obejmują dodatki, stabilizatory, substancje z tworzyw sztucznych nieprzeznaczonych do kontaktu z żywnością, metale i cząsteczki powodujące nieprzyjemny zapach.
Recykling papieru również może wiązać się z ryzykiem zanieczyszczenia, co jest spowodowane brakiem rozróżnienia między papierem bezpiecznym, a niebezpiecznym dla żywności w strumieniach recyklingu. Ostatnie obawy obejmują zanieczyszczenie olejem mineralnym w papierze z recyklingu oraz obecność bisfenoli i ftalanów, które zaburzają gospodarkę hormonalną .
Nasze kompleksowe usługi w zakresie opakowań
Mérieux NutriSciences posiada długoletnie doświadczenie w zakresie badania materiałów mających kontakt z żywnością, oferując specjalistyczne usługi w celu zapewnienia bezpieczeństwa opakowań z recyklingu. Obejmują one:
- NIAS Screening: kompleksowe podejście do wykrywania substancji wprowadzonych w sposób niezamierzony podczas recyklingu.
- Challenge Testy: walidacja skuteczności dekontaminacji procesów recyklingu, w tym ich zdolności do utrzymania funkcjonalnej bariery przed zanieczyszczeniami w opakowaniach wielowarstwowych.
- Oceny bariery funkcjonalnej i analizy sensoryczne: zapewniające, że materiały pochodzące z recyklingu nie zagrażają bezpieczeństwu żywności, ani nie zmieniają jej smaku.
